Waarom is het vermeende misbruik Sex-Case of Eritrese minderjarige meisjes gehuld in geheimzinnigheid?

0
455


De Misleidende en Tegenstrijdige Informatie COA heft Verspreiden via de Verkrachting-Kwestie is van Een Ernstige Bezorgdheid for Eritreeërs !!

Drs. Tsegezab Gebregergis, January 30, 2016

Invoering

Eritreërs in de diaspora en weer thuis in Eritrea hebben gehoord tegenstrijdige berichten over een vermeende seksueel misbruik waarbij zo’n 20 Eritrese tienermeisjes op een Eritrese Orthodoxe kerk in Rotterdam, Nederland. Volgens sommige dagelijks Nederlandse kranten, onder vermelding van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers, maar liefst 22 Eritrese meisjes onder de leeftijd van 18, alle aanvragers vluchteling kan zijn seksueel misbruikt en zwanger worden.
Op basis van dergelijke schaarse en onbevestigde berichten, tot grote verrassing van deze auteur, heeft het COA een drastische beslissing genomen en adviseerde de getroffen Eritrese tienermeisjes en anderen niet om diensten bij te wonen in de kerk, waar de vermeende seksueel misbruik plaatsvond. Er waren zelfs suggesties om de kerk helemaal sluiten.
Geen van de Nederlandse nieuwsberichten worden door harde feiten op de grond. Inderdaad, werden de media melden van het nieuws nog voordat een onderzoek werd gestart door de Rotterdamse politie om te bepalen wat er precies was gebeurd, die betrokken was en of het misbruik heeft plaatsgevonden binnen de kerk verbinding of elders. Noch de Nederlandse kranten onthullen wat de slachtoffers zelf hebben gezegd over hun beproeving en ervaring.
Om bovengenoemde redenen, en om te onderzoeken en te verduidelijken de kwestie van de Nederlandse dagbladen gemeld, een taak die ik kreeg van mijn collega Eritrese politieke en mensenrechten activisten op 12 januari 2016, verliet ik Engeland op 15 januari en reisde naar Nederland per veerboot en auto. Ik arriveerde in Nederland op dezelfde dag ‘s avonds laat en begon het onderzoek naar de controversiële kwestie de volgende dag.
Voordat ik het Verenigd Koninkrijk verliet, had ik een duidelijk plan voor wat ik van plan was te doen en wie te bezoeken zodra ik in Nederland was voorbereid. Ik had de namen van de organisaties en de mensen gezegd dat direct of indirect betrokken zijn bij de vermeende verkrachting kwestie. Deze omvatten het COA, de recherche in Rotterdam, de Eritrese Orthodoxe Kerk in Rotterdam, Eritrese gemeenschappen in de grote Nederlandse steden, het dorp en het vluchtelingenkamp waar de minderjarige Eritrese meisjes werden gezegd te verblijven en een aantal vluchtelingenkampen, waar nieuw aangekomen Eritrese vluchtelingen werden ondergebracht.
In het kort, was het doel van mijn reis te onderzoeken en het verzamelen van informatie uit eerste hand die ons kan helpen om na te gaan wat er precies bleek bij de kerk in Rotterdam. En zodra mijn fact-finding missie succesvol is afgerond, ik ben van plan om een ​​gedetailleerd verslag van mijn bevindingen te schrijven en het openbaar tijdens een persconferentie die ik van plan om al die organisaties en hun vertegenwoordigers direct of indirect betrokken zijn bij de vermeende seks uit te nodigen -abuse kwestie.
Laat ik nu eerst de betekenis van het COA en haar activiteiten uit te leggen.

CoA Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers’

COA – het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers in Nederland – is gelegen aan Sir Churchilllaan 366 in de gemeente Rijswijk. Het is een hoog gebouw (zie foto) woningen meer dan 650 full-time medewerkers in Rijswijk alleen. COA heeft ook vestigingen in alle uithoeken van het land. Bij de organisatie werken in totaal zo’n 6.500 full-time medewerkers om te draaien en te beheren de verschillende vluchtelingenkampen in Nederland. Zo jaarlijkse begroting van de organisatie zou vergelijkbaar zijn met het grote budget van enkele Nederlandse ministeries. COA, een zelfstandig bestuursorgaan, valt onder de politieke verantwoordelijkheid van het ministerie van Veiligheid en Justitie. COA geeft goed voor haar activiteiten op het Ministry.So veel bij wijze van inleiding.
Ik zal nu zorgen voor kort een overzicht van de hindernissen die ik tegenkwam tijdens mijn bezoek aan het COA en mijn algemene observaties en indrukken over de organisatie als mijn verkennend onderzoek ontvouwd.

 

Mijn eerste bezoek aan COA Headquarters

De eerste keer dat ik bezocht COA hoofdkantoor in Rijswijk was op 18 januari 2016. Ik COA bezocht omdat ik wilde bespreken met haar ambtenaren over de onopgeloste ernstige kwestie van de vermeende seksueel misbruik / verkrachting van de 20 Eritrese minderjarige meisjes op een Eritrese Orthodoxe kerk in Rotterdam. Tijdens de gesprekken die ik had met het COA op het hoofdkantoor in Rijswijk, werd het veelzeggend me duidelijk dat COA vertegenwoordigers niet zelf en niet bereid zijn mee te werken aan een onafhankelijk onderzoek van de vermeende verkrachting van Eritrese minderjarige meisjes en ik waren ook voelde dat het geval is is gehuld in totale geheimhouding.
In de ontmoeting met twee officiële COA woordvoerders, vroeg ik of COA al contact met de politie in Rotterdam had gemaakt en, zo ja, hoe dat contact werd gemaakt en wat was specifiek verzoek het COA aan de politie in zaken met betrekking tot de vermeende seksueel misbruik van de minderjarige Eritrese meisjes. Ik werd toen verteld dat het COA de zaak op een ordelijke manier had doorgegeven aan de Rotterdamse politie in Rotterdam en dat de politie ernstig werden onderzoek van de zaak.
Met deze informatie, bezocht ik de politie in Rotterdam op 19 januari tot en met de lopende strafzaak bij de afdeling die verantwoordelijk is voor strafrechtelijke zaken te bespreken. Echter, het resultaat van mijn gesprekken met de politie in Rotterdam duidelijk naar voren ernstige discrepanties tussen wat COA me had verteld en wat de recherche in Rotterdam wist over de vermeende verkrachtingszaak. Met andere woorden, vorderingen COA’s die informatie van vitaal belang was doorgegeven aan de Rotterdamse politie en dat de politie het onderzoek naar de vermeende verkrachtingszaak waren helemaal niet waar. Sterker nog, veel tot mijn verbazing en ontsteltenis, voor zover de politie in Rotterdam betreft, geen verzoek is gedaan aan hen door het COA of iemand anders om te onderzoeken of te arresteren personen die betrokken zijn bij een verkrachtingszaak. Bijgevolg, na mijn bezoek aan de politie die verantwoordelijk is voor strafrechtelijke zaken, heb ik besloten om het COA hoofdkantoor in Rijswijk weer te bezoeken om COA vragen om hun standpunt ten aanzien van deze ernstige afwijkingen te verduidelijken.

Mijn tweede bezoek aan COA Head Office

Op 26 januari, bezocht ik het COA hoofdkantoor weer en had een kort gesprek met de twee naamloze COA vertegenwoordigers. Ik vertelde hen over mijn ontmoeting met de politie in Rotterdam en dat de politie had mij verteld dat ze waren niet op de hoogte van het COA over de vermeende verkrachtingszaak.
Daarom heb ik gevraagd waarom COA me verkeerde informatie die in gevaar kunnen brengen en afleiden mijn onafhankelijk onderzoek naar de verkrachting bewering had gegeven. Hun antwoord was: “We zijn op de hoogte en gaf de lokale politie om de verkrachting zaak te onderzoeken en we weten via de lokale politie dat de recherche in Rotterdam zijn ook volledig op de hoogte is en dat ze bezig zijn onderzoek naar de vermeende verkrachting kwestie.”
Toen vroeg ik de twee heren die het COA wat ik moest te begrijpen door “lokale politie” en in welke stad of gemeente werden ze gebaseerd ?. Het COA mensen, echter, zo ongevoelig als ze waren, weigerden te reageren op mijn vraag of om samen te werken met mij op een manier. Ik dus vertrok van hen op een nogal bittere opmerking.

Waarom is niemand gearresteerd door de politie als de verkrachting Story gelekt door het COA werd op basis van feiten?

Gezien de ernst van de vermeende incident, indien de verkrachtingszaak echt heeft plaatsgevonden, zoals wordt beweerd, bij de Eritrese Orthodoxe kerk en met de betrokkenheid van de kerk personeel, dan is de wet, het COA en de pleegouders van de getroffen jonge Eritrese meisjes zou zijn actief betrokken bij het aanvragen van de wetshandhavingsinstanties aan die verdacht worden van betrokkenheid, hetzij direct of indirect in de sex-misbruik geval arresteren en om de zaak grondig te onderzoeken.
Evenzo, als priesters en andere Eritreeërs was echt betrokken zijn, of was in een verkrachtingszaak deelgenomen, bij de kerk, zoals wordt beweerd, waarom werden ze niet onmiddellijk gearresteerd en de naam en toenaam?
Evenzo, als de verkrachtingszaak geuit tegen de Kerk en haar bestuurders blijkt volkomen vals te zijn, COA en de geassocieerde organisaties moeten openlijk herroepen het verhaal, excuses aanbieden aan de kerk en haar leiders en hen te compenseren voor de schade toegebracht.
Wat meer is, als de politie waren bezig met serieus onderzoek naar de zaak, zoals COA wil ons doen geloven, zou men verwachten nu dat de politie alle betrokkenen en het publiek zou hebben geïnformeerd grote van het resultaat van hun vooronderzoek.

Een aantal pertinente vragen Welke Beg eerlijke antwoorden

In verband met de onopgeloste verkrachting kwestie, de volgende pertinente vragen vereisen geluid bijbehorende antwoorden. Waarom heeft het COA autoriteiten weigeren om de zaak te bespreken met mij in een open en transparante wijze?
Op dezelfde manier, waarom hebben ze (COA) vertellen me dat ze de zaak hadden gemeld bij de Rotterdamse criminele politie toen zij wisten heel goed dat ze niet hadden doorgegeven aan de informatie, noch verzocht hen om de verkrachting zaak te onderzoeken?
Hoe zit het met de vermeende slachtoffers van verkrachting: zijn ze echt op grond van leeftijd of hebben ze zich gewoon te presenteren als jonger op het moment dat ze politiek asiel aangevraagd met het oog op een sympathieke hoorzitting met hun zaak te krijgen? Zijn er enkele monetaire, educatieve of andere winsten en voordelen als een vluchteling kandidaat zich presenteert als een minderjarige?
Sommige Europese leiders hebben aangetoond dat van alle aanvragers de vluchteling die zich voordeed als Eritreeërs in Europa, meer dan 45% zijn Ethiopiërs. Op basis van dit rapport, is een vraag gerechtvaardigd of alle vermeende slachtoffers van verkrachting zijn Eritreeërs. Trouwens, hoe de Nederlandse autoriteiten echt nagaan of een is een Eritrese vluchtelingen kandidaat?
Met andere woorden, wat zijn de criteria die zij van toepassing op een Eritrese asielzoeker uit een Ethiopische onderscheiden? Om concreet te zijn, wat hebben de Nederlandse autoriteiten gedaan om de meer dan 20 jonge Eritrese meisjes beweren dat slachtoffers van verkrachting en misbruik tegen een Eritrese Orthodoxe kerk in Rotterdam te verifiëren. Zijn ze echt allemaal Eritreeërs zoals geclaimd?
Trouwens, hoe is het mogelijk dat de minderjarige zijn jonge meisjes mogen overnachten buiten het huis van hun pleegouders? Is dit niet tegen de huidige Nederlandse wetgeving met betrekking tot minderjarige kinderen?
Zo ja, waarom heeft deze fundamentele wet overtreden door zowel de pleegouders en het COA autoriteiten? Boven alles, waarom heeft de pleegouders en de COA autoriteiten niet aan het incident in de eerste plaats rapporteren aan het hoofd van de recherche in Rotterdam en de burgemeester van de stad Rotterdam, waar de vermeende lelijke seksueel wangedrag opgetreden?

Waarom al deze mislukkingen, ten bedrage van criminele nalatigheid, is er gebeurd?

By the way, waren de minderjarige meisjes met de kerk als een cover-up om toestemming te krijgen van het COA en hun pleegouders om het kamp te verlaten en naar hun vriendjes in Rotterdam ontmoeten en elders, of zijn ze echt het verlaten van het kamp ga naar de kerk te nemen aan de reguliere gebeden?
Zou het ook goed zijn om te vermoeden dat er daar een onzichtbare hand het spelen van de politiek met de sex-misbruik kwestie als cover-up zou kunnen zijn?
Trouwens, wat is het beleid van de kerk met betrekking tot overnachtingen in het gebouw aan de kerk? Omgekeerd, waarom zouden jonge Eritrese meisjes laten hun kamp en reis de hele weg naar seksuele handelingen te verrichten bij een kerk in Rotterdam?
Zou het kamp waar de jonge Eritrese meisjes worden op dit moment worden ondergebracht, in een heel mooi huis in het dorp van Oranje, waar ze de rechten en de vrijheid om te ontvangen en te entertainen bezoekers, zijn de ideale plek om seksuele handelingen uit te voeren als dat was wat ze wilden doen?
Met het oog op de geschiktheid van deze vragen te begrijpen, is het zeer belangrijk voor de lezers om te begrijpen dat het dorp van Oranje is op grote schaal gemeld als het kamp waar de 20 of meer Eritrese vermeende minderjarige slachtoffers van seksueel misbruik verblijft.
Als de meest belangrijke plaats voor mijn onderzoek, ik bezocht dit kamp op 22 januari en interviewde de jonge meisjes die aan het kamp in groepen en op een één-op-één basis, bijgestaan ​​door een Eritrese vrouw. Ik sprak ook met ongeveer 10 jonge Eritrese jongens verblijf in het kamp, ​​maar ik heb zelfs een enkele minderjarige meisje in het kamp niet vinden, laat staan ​​20 minderjarige slachtoffers van seksueel geweld. Ze waren allemaal volwassenen en ze waren overweldigend verrast, verward en woedend toen ze hoorde over de schadelijke berichten circuleren in de Nederlandse kranten over hen.

De oprechtheid van het COA en haar vertegenwoordigers de loop van de verkrachting Issue

Volgens mijn nauwe observaties, de manier waarop het COA vertegenwoordigers de behandeling van de vermeende verkrachting van Eritrese minderjarige meisjes bij de kerk in Rotterdam wordt gekenmerkt, op zijn zachtst gezegd, door ernstige tekortkomingen en een gebrek aan transparantie en openheid.
Zo niet, waarom heeft de twee COA vertegenwoordigers ik onvermurwbaar ontmoette weigeren hun namen en posities binnen het COA bekend te maken, noch laat me nemen hun foto’s? Ze weigerde mee te werken met mij, ondanks het feit dat ik had het absoluut duidelijk aan hen dat maakte, door te vragen voor hun gegevens, hun posities en hun foto’s, ik was alleen in overeenstemming met de fundamentele regels van het onderzoek / onderzoeken.
Wat meer is, wordt het zeer met betrekking tot dat weten we heel weinig details over zoveel aspecten van de zaak: de identiteit van de vermeende slachtoffers en daders; of het seksueel misbruik werkelijk heeft plaatsgevonden binnen de kerk; de suggestie dat de politie hebben geen kennis over en dat tot nu toe niemand heeft hen benaderd om een ​​onderzoek in te stellen of aanhouding van de verdachten; en het feit dat COA vertegenwoordigers waren niet bereid om samen te werken met iemand zoals ik, die is op een missie om de controverse rond de verkrachting probleem te ontrafelen. Dit alles geeft een klinkende indicatie dat COA autoriteiten iets te verbergen over de zaak te hebben. Dit is onderdeel van de reden waarom de zaak nog steeds gehuld in totale geheimhouding.
Trouwens, wat voor zin heeft het te maken met een totaal informatie blokkade op te leggen aan het geval wanneer de Nederlandse pers al een full-blown maar sensationele rapport had gegeven voor een onderzoek nauwelijks was begonnen. Om zeker te zijn, de bron van het lekken van informatie over de zaak aan de Nederlandse pers was niemand minder dan COA zelf.

Enkele Slotopmerkingen

Voor diverse onaanvaardbaar en verborgen redenen, tot de dag van vandaag, het vermeende seksuele misbruik probleem dat ben ik betrokken bij het onderzoek is gehuld door in het geheim. Niettemin, als het seksschandaal werkelijk gebeurde bij de Eritrese Orthodoxe Kerk, zoals wordt beweerd, betekent dit dat de zedendelinquenten worden roaming vrij in onze gelederen na het plegen van een ernstig misdrijf. Is dit niet een aanfluiting voor het Nederlandse rechtssysteem?
Zo, na alles is gezegd en gedaan, iemand moet verantwoordelijk worden gehouden voor waaieren tegenstrijdige en misleidende informatie en ernstige procedurele blunders begaan door COA gehouden, de pleegouders en, in mindere mate, de Rotterdamse politie voor hun falen om een ​​onderzoek zodra ze uit te voeren had het verhaal in de Nederlandse pers te lezen. Voor zover de Rotterdamse politie betreft, hun kennis over de vermeende verkrachting komt geheel uit de sensationele rapport in de Nederlandse kranten, de wil van de Volkskrant, Metro, Nederlands Dagsblad en NCR Handelsblad.
De laatste vraag die ik hier zou willen stellen is deze: zou het Nederlandse volk in het algemeen, en de Nederlandse massamedia en Nederland regering in het bijzonder, hebben gereageerd op dezelfde manier had het incident dat naar verluidt is er gebeurd met jonge Eritrese meisjes was overkomen 20 jonge blanke Nederlandse minderjarige meisjes bij een kerk in Rotterdam? Ik zal deze kwestie over te laten voor de lezers van Mdre Bahri te reageren op.
Maar ik wil mijn collega Eritreeërs en andere lezers van Mdre Bahri dat we Eritreërs houden van onze jonge Eritrese meisjes en jongens veel te verzekeren en we zijn dan ook bereid om naar elke moeite om hen en hun fundamentele mensenrechten en menselijke waardigheid en de bescherming ontrafelen van de volledige waarheid rond de verkrachtingszaak waarin Eritreeërs in de hele wereld heeft geschokt.

Daarom zal het onderzoek voortgezet tot de waarheid volledig vastgesteld.

 



NO COMMENTS

LEAVE A REPLY